Zespół Szkół im. Juliana Tuwima

w Bielsku-Białej

 

WYNIKI ANKIETY EWALUACYJNEJ

DLA PIERWSZEJ GRUPY UCZESTNIKÓW PROGRAMU „ERASMUS +”

ZESPÓŁ SZKÓŁ IM. J. TUWIMA W BIELSKU-BIAŁEJ

„Z BIELSKIM TUWIMEM DO EUROPY”

Barcelona (Hiszpania) 01.02.2018 – 06.03.2018

Po powrocie pierwszej, w tym - nowo otwartym przez naszą szkołę - projekcie, grupy 8. stażystów (7 dziewcząt i 1 chłopca) z Hiszpanii, biorących udział w programie „ERASMUS+” o powyższym tytule, koordynatorzy (Jarosław Pniok i Ryszard Stoecker) otrzymali od każdego stażysty, wręczoną przy wyjeździe na staże, ankietę ewaluacyjną, której celem było uzyskanie opinii partycypujących uczniów „Tuwima” w zakresie korzyści, jakie odnieśli z odbywania stażu zagranicznego, objętego w/w programem, a także wskazanie tych obszarów organizacji staży, które należałoby zmienić czy usprawnić. Uzyskane wypowiedzi, stanowiące odpowiedzi na konkretne pytania ankiety ewaluacyjnej wraz z wynikami ewaluacji, przeprowadzonej na miejscu praktyk w Barcelonie, przez nauczycieli wśród pracowników hoteli, gdzie nasi uczestnicy odbywali staż, stanowią bogate źródło informacji o przebiegu staży, jak i zawierają liczne uwagi, które pomogły koordynatorom usprawnić prace organizacyjne w celu doskonalenia organizacji kolejnych wyjazdów grupowych, jak i zwiększenia korzyści uzyskiwanych przez uczestników w sferze zdobywania wiedzy zawodowej i szlifowania znajomości języka. /W załączeniu wypełnione przez uczestników formularze naszej ankiety ewaluacyjnej/.

Pierwsze pytanie ankiety ewaluacyjnej brzmiało jak zwykle: „Czy żałuję, czy nie żałuję decyzji o wzięciu udziału w programie i dlaczego?

Nikt nie żałował podjętej przez siebie decyzji o udziale w projekcie /należy w tym miejscu dodać, że uczestnictwo wiązało się z poświęceniem zimowych ferii oraz 3 tygodniową absencją w szkole – wszyscy uczestnicy musieli sami nadrobić zaległości przy pomocy nauczycieli danych specjalności/:
„Nie żałuję, bo była to ogromna szansa podszkolenia swojej znajomości języków obcych, przede wszystkim w aspekcie zawodowym” - pisze Kinga Olearczyk i kontynuuje: „także szansa poznania nowych ludzi, zdobywania doświadczenia zawodowego.”

Jej koleżanka, Oliwia Cholewińska napisała w swojej ankiecie: „Nie żałuję tej decyzji ponieważ polepszyłam swoją znajomość języka hiszpańskiego, nauczyłam się tolerancji wobec innych religii i kultur, poszerzyłam swoje życiowe możliwości”.

Patryk Nikolarz tak sformułował swoją odpowiedź na to pytanie: „Nie, nie żałuję. Program pozwolił mi rozwinąć się zawodowo w dziedzinie hotelarstwa, podszkolić się językowo oraz, oczywiście, zwiedzić Barcelonę.”

Emilia Koziołek napisała: „Nie żałuję, ponieważ mimo obaw, okazało się, że było to świetne doświadczenie, niezwykle przydatne zarówno w kwestii języka hiszpańskiego, jak i w kwestii nowych wyzwań zawodowych.”

Zaś Kinga Płonka odpowiada na pierwsze pytanie po prostu: „Nie żałuję, praktyki w Hiszpanii były dla mnie świetna przygodą i dawały możliwość nabycia dalszego doświadczenia życiowego”.

Godnym podkreślenia wydaje się fakt, iż uczestnicy docenili nie tylko stricte profesjonalne i językowe walory projektu i płynące stąd korzyści z uczestnictwa w stażu, ale także wyjątkową okazję do sprawdzenia się w innym otoczeniu nie tylko profesjonalnym, ale i społecznym. Bardzo dojrzałe wydaje się być sformułowanie mówiące o poszerzeniu horyzontów poznawczych, lepszego rozumienia złożoności świata poprzez poznawanie życia, kultury materialnej i duchowej innych nacji, co jest, rzecz jasna, niezwykle istotne z punktu widzenia idei kreujących Unię Europejską.

Ewaluacyjne pytanie drugie odnosiło się konkretnie do umiejętności językowych:
„Czy skorzystałam/skorzystałem językowo; czy polepszyłam/polepszyłem swoją znajomość języka angielskiego/hiszpańskiego, w tym języka zawodowego?”

Podobnie jak w przypadku poprzedniego pytania uczestnicy dostrzegli wyraźnie korzyści, jakie wynieśli w tym aspekcie ze stażu: „Tak, dzięki stażowi moja znajomość języka hiszpańskiego, w tym języka zawodowego polepszyła się. Jest to spowodowane codziennym przebywaniem wśród ludzi, posługujących się językiem obcym i koniecznością posługiwania się nim” – pisze Olimpia Kuder.

„Oczywiście, że tak. Taki rodzaj nauki jest znacznie skuteczniejszy niż siedzenie w szkolnej ławie i uczenie się „na sucho”– to odpowiedź Kingi Olearczyk. Natomiast Patryk Nikolarz ujął to w następujący sposób: „Tak, czuje się pewniej w posługiwania się językiem angielskim, zaś w języku hiszpańskim stałem się komunikatywny. Zdobyłem niezbędną wiedzę, jeśli chodzi o posługiwanie się hiszpańskim w pracy w hotelu hiszpańskim.”

Ocena tego punktu programu przez wszystkich uczestników jest tu wyraźnie pozytywna. W ten sposób wypełniło się jedno z podstawowych zadań projektu: wyraźnie polepszenie znajomości obcego języka zawodowego (w tym wypadku hiszpańskiego i angielskiego).

Pytanie trzecie sformułowano w następujący sposób: „Czy poszerzyłam/poszerzyłem swoje umiejętności zawodowe i w jaki sposób?”

Charakterystyczna jest wypowiedź Olimpii Kuder: „Tak, poprzez pracę w innym kraju, poznałam system pracy, jaki obowiązuje w hiszpańskich hotelach. Moje umiejętności poszerzyły się dzięki pracownikom hotelu, którzy chętnie dawali mi wskazówki odnośnie zleconych mi obowiązków i czynili to bardzo uprzejmie.”

Justyna Marek napisała, konkretyzując: „Poszerzyłam swoje umiejętności zawodowe w zakresie obsługi klientów baru i w restauracji (robienie kaw, sposoby układania sztućców, itp.)”.

Z kolei Kinga Olearczyk ostrożnie mówi o swoich korzyściach ze stażu: „W Polsce pracuję jako kelnerka, wiec nie było tam dla mnie żadnych nowości, zauważyłam tylko różnice w trybie pracy Hiszpanów.” Znacznie wyżej oceniła swoje korzyści w tym zakresie Oliwia Cholewińska: „Nabrałam doświadczenia, stałam się przez to bardziej otwarta i komunikatywna w stosunku do innych.”

Tak więc uczestnicy dostrzegli szeroki zakres umiejętności, jakie mogli sprawdzić przenosząc wiedzę teoretyczna zdobytą w szkole na sferę praktyki, jak i nowe umiejętności, uzyskane dzięki stażom. Nauczycieli musi cieszyć duża dojrzałość w podejściu stażystów do odbywanego stażu – wszyscy potraktowali go niezwykle poważnie, jako wyjątkową okazję do zdobycia wiedzy, zwłaszcza w wymiarze praktycznym.

Potwierdzają to wypowiedzi odnośnie czwartego pytania ankiety: „Co uważam za najważniejszą korzyść ze stażu, dla mnie jako uczennicy/ucznia Zespołu Szkół im, Juliana Tuwima?”

Kinga Olearczyk napisała: „Myślę, że zdecydowaną korzyścią jest wszystko, co spotkało nas w trakcie stażu. Nie da się wyróżnić jednej najważniejszej rzeczy. To także zacieśnienie więzi z osobami z klasy, których w ogóle nie znałam, patrząc z perspektywy czasu przebywania razem. Do tego dochodzi język. Kiedy byłam zmuszona go używać znacznie więcej się nauczyłam. Do tego zwiedzanie – to coś niewyobrażalnego, cudownego kiedy ma się świadomość, że w końcu mogę zrobić coś na co wcześniej nie było mnie stać.”

Katarzyna Konieczna natomiast ujęła rzecz następująco: „Uważam, że największą dla mnie korzyścią ze stażu jest polepszenie posługiwania się językami: hiszpańskim i angielskim. Poza tym poznanie innej kultury, obyczajów, przeżycie przygody, którą był już sam udział w projekcie.”

Kolejne pytanie stanowiło próbę oceny hiszpańskiej kadry przez naszych stażystów: „Jak oceniam hiszpańskich opiekunów oraz kształcącą nas kadrę w hotelu oraz ich podejście do nas – stażystów?”

„Hiszpańscy opiekunowie oraz cała kadra w hotelu to świetni i serdeczni ludzie oraz nauczyciele, niesamowitą przyjemnością było pracowanie pod ich opieką wszyscy byli bardzo pomocni i zawsze mogliśmy liczyć na ich zainteresowanie kiedy mieliśmy problem, zawsze mocno zaangażowani w swoje obowiązki wobec nas, każdemu polecam takich opiekunów i wychowawców”. – pisze Emilia Koziołek.

Podobnie widzi hiszpańską kadrę Justyna Marek: „Kadra w hotelu była bardzo wyrozumiała, przyjacielska i pomocna. Wszyscy w hotelu byli do nas przychylnie nastawieni i starli się umilać naszą pracę i pobyt w Barcelonie.”

Jest jednak spora łycha dziegciu w tej beczce miodu. Kinga Olearczyk: „Kadra hotelu – dyrektorzy, ciężko powiedzieć, czułam się jakby nas nie chcieli. Rozmowy o ile w ogólne były, to bardzo sztuczne. Nie przekazywali nam najważniejszych informacji, np. o której są posiłki, co nam wolno, a co nie…”

Gdyby rzecz ująć statystycznie – 5 głosów w ankiecie bardzo wysoko ocenia miejscowa kadrę, a 3 „na trojkę z minusem”. Po interwencji przebywających na miejscu opiekunów, sytuacja wróciła do właściwego stanu, ale … niesmak pozostał.
Głowni koordynatorzy wybierają się z kolejna grupą uczestników w maju 2018 roku, aby przeprowadzić rozmowy wyjaśniające z dyrekcją jednego z hoteli. Jeżeli rzeczywiście nasi stażyści nadal będą źle się w nim czuli, zrezygnujmy ze współpracy z tym hotelem, a może i nawet z hiszpańskim biurem organizującym praktyki Erasmusa+ w Barcelonie i zastąpimy je praktykami w innych hotelach Costa Brava.

Stażyści wysoko oceniają „fizyczne” warunki zakwaterowania. Oceniają je jako bardzo dobre; „Warunki były bardzo dobre. Apartament przestronny i zadbany, świetna lokalizacja, stanowiąca dodatkowy atut, dobre wyposażenie mieszkania” - to opinia Emilii Koziołek. Wszystkie pozostałe osoby również nie wniosły żadnych zastrzeżeń do miejsc swojego zakwaterowania.

Korzystnie stażyści ocenili także wysokość wypłacanego im kieszonkowego.
Szczerze napisał Patryk Nikolarz: „Ilośc kieszonkowego była wystarczająca. Większość pieniędzy przywiozłem z powrotem do Polski”. Olimpia Kuder ujęła to tak: „Wysokość oraz system wypłat dał nam możliwość godziwej egzystencji w miejscu zakwaterowania”.

„Co usprawniłabym/usprawniłbym w organizacji przyszłych wyjazdów w ramach programu Erasmus+?”

Choć zdecydowana większość stażystów chwali organizacje staży, najczęstszym zgłaszanym postulatem jest odbywanie na początku stażu w hotelu formalnego spotkania, podczas którego przekazywano by najistotniejsze informacje tyczące stażystów. Ten, jak najbardziej słuszny postulat ma być spełniony już podczas realizacji kolejnego stażu w maju 2018 roku.

Ostatnie pytanie ankiety ewaluacyjnej brzmiało: „Co jeszcze ważnego chciałabym/chciałbym przekazać organizatorom (moje luźne uwagi)”.

Najczęściej powtarzającym się postulatem było ulepszenie komunikacji między hiszpańską kadrą, a stażystami poprzez wydatne zwiększenie spotkań roboczych.

Opracowanie ewaluacji:
Ryszard Stoecker
Jrosław Pniok
Koordynatorzy projektu
Kwiecień 2018